Un Helvasına Süt Konur Mu? Kayseri’de Bir Akşamın İçinde Saklı Kalan Cevap
Kayseri’de geçen bazı akşamların kokusu yıllar boyunca insanın hafızasından hiç silinmiyor. Ben 25 yaşındayım ve küçük yaşlardan beri günlük tutuyorum. Bazen birkaç cümle yazıyorum, bazen de saatlerce içimden geçenleri kâğıda döküyorum. Çünkü bazı duygular içimde kaldığında ağırlaşıyor. Hele ki aile, geçmiş ve mutfaktan yayılan tanıdık kokular bir araya geldiğinde, anlatmadan duramıyorum.
Geçen kış yaşadığım bir akşam, benim için sıradan başlayan ama yıllarca hatırlayacağım bir ana dönüştü. O gün annemle mutfakta un helvası yapmaya karar verdik. Aslında aklımda sadece eski günleri hatırlamak vardı. Çocukluğumda babaannemin yaptığı un helvasının kokusu hâlâ burnumda durur. O sıcak, tereyağlı ve hafif kavruk koku, bana güven duygusunu hatırlatır.
Ama o akşam aklımda tek bir soru vardı:
Un helvasına süt konur mu?
Bu sorunun cevabını ararken aslında sadece bir tarifin peşinde değildim. Geçmişimi, ailemin mutfaktaki izlerini ve kaybettiğim bazı güzel anları yeniden bulmaya çalışıyordum.
Çocukluğumdan Kalan Bir Helva Hatırası
Kayseri’de kış akşamları farklıdır. Dışarıda soğuk hava insanın yüzünü keserken evin içinde bambaşka bir sıcaklık olur. Çayın sesi, sobanın yanında yapılan sohbetler ve mutfaktan gelen tereyağı kokusu insanın içini rahatlatır.
Babaannem un helvasını yaptığında mutfağın kapısında beklerdim. Daha helva tam kıvamına gelmeden kaşığı elime alıp tadına bakmak isterdim. O zamanlar hiçbir şey düşünmezdim. Ne tarif ölçüsü ne de doğru teknik… Sadece o lezzetin verdiği mutluluk vardı.
Yıllar geçti. Babaannem artık o eski günlerdeki gibi mutfağa giremiyordu. Ben de büyüdükçe hayatın telaşına kapıldım. Birçok güzel anıyı sadece zihnimde taşımaya başladım. O akşam annemle un helvası yapmaya karar verdiğimizde içimde büyük bir heyecan vardı.
Ama aynı zamanda garip bir korku da hissediyordum.
Ya eski tadı bulamazsak?
Ya çocukluğumdaki o sıcak his geri gelmezse?
Bunu düşündükçe içimde küçük bir hayal kırıklığı oluşuyordu. Çünkü bazı tatlar sadece malzemelerden değil, onları yaşadığımız anlardan oluşuyor.
Mutfağın İçinde Başlayan Küçük Bir Tartışma
Annem unu kavurmaya başladığında mutfak kısa sürede o tanıdık kokuyla doldu. Tavada yavaş yavaş renk değiştiren un, bana geçmişten bir kapı açılmış gibi hissettirdi.
Tam o sırada aklıma süt geldi.
“Anne, un helvasına süt konur mu?” diye sordum.
Annem gülümsedi. Çünkü bu soruyu sorarken ne kadar meraklı olduğumu fark etmişti.
“Konur tabii,” dedi. “Ama herkes aynı şekilde yapmaz. Kimi suyla yapar, kimi süt kullanır. Önemli olan hangi tadı istediğindir.”
O an şaşırdım. Çünkü yıllardır un helvasının tek bir doğrusu olduğunu düşünüyordum. Sanki babaannemin yaptığı tarif dışında başka bir yöntem yanlışmış gibi geliyordu.
Ama aslında yemekler de insanlar gibiydi. Herkesin kendi hikâyesi vardı.
Süt kullanıldığında un helvasının daha yumuşak, daha yoğun ve daha kremamsı bir lezzeti olabiliyordu. Süt, helvaya farklı bir dokunuş katıyordu. Özellikle daha tatlı ve hafif bir aroma isteyenler için güzel bir seçenekti.
Sütlü Un Helvasının Bana Hissettirdikleri
Helvanın yapımı devam ederken annem sütü hazırladı. O an içimde hem heyecan hem de endişe vardı. Çünkü küçük bir değişiklik yapıyorduk ama benim için bu sadece bir tarif değişikliği değildi.
Geçmişime dokunuyordum.
Süt karışıma eklendiğinde çıkan ses, mutfağın içindeki sessizliği bozdu. Birkaç saniye bekledim. İçimde büyük bir merak vardı. Acaba tadı nasıl olacaktı?
İlk kaşığı aldığımda gözlerim doldu.
Belki abartılı gelebilir ama gerçekten böyle hissettim. Çünkü o tat bana sadece helva yemeyi değil, ailemle geçirdiğim eski zamanları hatırlattı.
Hayal kırıklığı yaşayacağımı düşünmüştüm. “Babaannemin helvası gibi olmayacak” diye korkmuştum. Ama yanılmışım.
Çünkü bazı şeyler aynı kalmak zorunda değildi.
Yeni bir tat da güzel anılara dönüşebilirdi.
O an kendime şunu söyledim: Bazen geçmişi korumaya çalışırken yeniliklerden uzak duruyoruz. Oysa değişen her şey kötü değildir.
Un Helvasına Süt Konur Mu? Asıl Cevabı Kalpte Saklı
O akşam günlüğüme uzun uzun yazdım. Sayfanın başına da şu cümleyi ekledim:
“Bugün un helvasına süt konur mu diye sordum, aslında kendime geçmişle bugün arasında nasıl bağ kuracağımı sordum.”
Çünkü benim için cevap sadece “evet” değildi. Evet, un helvasına süt konur. Süt, helvaya farklı bir yumuşaklık ve lezzet verir. Ancak asıl önemli olan, o helvanın hangi duyguyla yapıldığıdır.
Bazen bir tarifin içine sevgi girer. Bazen özlem girer. Bazen de yıllardır sakladığımız anılar karışır.
O akşam annemle birlikte yaptığımız sütlü un helvası benim için sıradan bir tatlı olmadı. Uzun zamandır hissetmediğim bir yakınlığı yeniden hissettim. İçimdeki boşluk biraz olsun doldu.
Kayseri’de Bir Akşamdan Kalan Umut
Şimdi ne zaman un helvası yapsam o akşamı hatırlıyorum. Tavada kavrulan unun kokusu bana hâlâ aynı sıcaklığı veriyor. Ama artık bir fark var.
Eskisi gibi sadece geçmişi aramıyorum.
Yeni anılar oluşturabileceğimi de biliyorum.
Hayatta bazı şeyleri olduğu gibi korumak isteriz. Eski tarifler, eski eşyalar, eski sohbetler… Çünkü onlar bize güven verir. Fakat bazen küçük değişiklikler bize hiç beklemediğimiz güzellikler getirir.
Un helvasına süt konur mu sorusunun benim için cevabı artık çok daha anlamlı.
Evet, konur.
Ama sadece sütten bahsetmiyorum. İçine biraz sevgi, biraz sabır ve biraz da güzel hatıra koyarsanız, ortaya sadece bir tatlı değil, insanın kalbine dokunan bir hikâye çıkar.
O kış akşamı Kayseri’de küçük bir mutfakta öğrendiğim şey buydu. Bazı lezzetler tarif kitaplarında değil, insanların yaşadığı anlarda saklıdır. Ve bazen tek bir kaşık un helvası, yıllarca unutmadığımız duyguları yeniden ortaya çıkarabilir.
Ekonomihabercisi okurlarıyla “Un helvasina süt konur mu” konusunu paylaşmak gerçekten güzeldi. Bir sonraki yazımızda görüşmek üzere!