Sipse Nedir? Bir Anın Peşinden…
Kayseri’nin sessiz sokaklarından birinde, sabahın erken saatlerine kadar uykusuz kalmamın bir anlamı vardı. O an, bir yandan şehri izlerken, diğer yandan beynimde dolaşan o kelimeyi düşünüyordum: sipse. Bunu ilk defa duymam bir kayıptı, bir keşifti; ama o an, tüm dünyanın en önemli sorusu haline gelmişti.
Bir Anı, Bir Kelime
Bazen hayat, bir anın içinde sıkışıp kalır. Tıpkı o sabah gibi… Kafede eski bir arkadaşımı gördüm. Yıllardır görüşmediğimiz halde, ona koşarak sarıldım. Ne zaman birbirimizi görsem, her şey eskisi gibi oluyordu. Ama o sabah bir şeyler farklıydı. Sadece karşısında oturmak, eskisi gibi sohbet etmek değil, kalbimde bir şeylerin tıkırdamasıydı.
Konu bir şekilde sipse kelimesine geldi. “Ya, sipse nedir, biliyor musun?” dedi. O an, o kelimeye dair hiçbir şey bilmiyordum. Kafamda birkaç saniye süren bir boşluk oluştu. Duyduğumda garip bir şekilde ilgimi çekmişti ama aynı zamanda bir tuhaflık vardı içinde. O kelime bana bir yerlerden tanıdık geliyordu ama bir türlü hatırlayamıyordum. Ama bir süre sonra sanki zihnimde çok derin bir yere gömülüydü, ve gözlerimden okunan hayal kırıklığıyla ona baktım.
“Sipse, eski bir gelenek aslında,” diye ekledi. “Bunu bilenler sadece birkaç kişi. O kadar eski ki, kimse bugün anlamaz. Ama bir şarap içtiğinde, onun tadı seni başka bir dünyaya götürür ya, işte sipse de insanı öyle götürür. Ancak, şarap gibi değil… Bu bir hikâye, bir geleneğin parçası, ve seni kaybolmuş bir zamana götürür.”
Bir Anın İçindeki Duygular
O an, anlatılan şeyin derinliğine indikçe, içimdeki o “bilmediğini bilme” hissi büyüdü. Ne demekti sipse? Biraz merak, biraz keşfetme arzusu beni sarhoş etti. Bütün bu yıllar boyunca neden bir kez olsun sormadım, neden duymadım? Sanki hayatımda eksik bir şey vardı ve birdenbire karşımda duruyordu, bu kelime bana açıklanamayan bir boşluk gibi görünüyordu.
Daha sonra, o kelimenin bana yabancı olmayan bir çekişme yarattığını fark ettim. Bir yandan duymadığım bir şey, diğer yandan kafamda beliren eski bir hatırlatmayla bağ kuruyordu. Sipse bir tür kayıp hikâyeydi, zamanın unutulmuş bir iziydi. Bunu anlamaya başladıkça, bir yandan da rahatlamıştım. Sanki bir merakımı nihayet bulmuş, ona bir ad vermiş gibi hissediyordum.
Zamanın Köklerinde
İçimden yükselen duygularla birlikte, Kayseri’nin sabah ışıkları üzerime düşüyordu. Eski arkadaşımın söyledikleri zihnimde yankı yapıyordu. Bir yudum kahve aldım, burnumda o eski şarap kokusu vardı. Şarap değil, ama bir şekilde o kadar derindi ki, bir kelime tüm varlığımı etkiliyordu.
Sipse, kaybolmuş bir anlamın, unutulmuş bir gelenekten geri getirilmiş bir adıydı. Zihnimdeki bir boşluğu dolduruyor gibi hissediyordum, ama aynı zamanda bir eksiklik vardı. Hani bazen bir şeyin tam ortasında kaybolmuş gibi hissedersiniz ya, ama bu bir tür keşif gibiydi. Ya da belki biraz daha derinde, başka bir yere gitmek gibi.
Arkadaşımın gözlerinde, “Ne anlam ifade ediyor biliyor musun?” diye bir soru vardı. Bu soruya verecek cevabım, daha önce yaşadığım bir duyguyu hatırlatıyordu. Bir anda, içimdeki heyecan da bir merak kadar büyüdü. Zihnimde bir simge belirdi: Bir yolculuk, bir arayış ve bir unutulmuş geçmiş…
Sipse’nin Kapanışında
Bir kelime, birkaç saniye önce hayatımda yokken, şimdi içimdeki her şeyi değiştirdi. O sabahın soğukluğunda, sabah ışıklarının derinliğinde, sipse bir tür dönüşüm gibi hissediyordu. Belki de hepimizin kaybolmuş bir anlam arayışı vardı. Bu kelime, bir gizemin parçasıydı, ama artık herkesin ulaşabileceği bir şey değildi. Onu bilenler çok azdı.
Gün boyu bu kelimeyi düşündüm. Sadece bir kelimeydi ama bir anlam taşıyordu. Belki de yıllardır içinde kaybolduğum bir şeyin adıydı, ya da belki de hayatın ne kadar karmaşık olduğunu gösteriyordu. Ne olursa olsun, o anın içinde kaybolan bir kelime, beni bir anlam arayışına itmişti.
Ve o sabah, sipse’nin ne olduğunu öğrendim. Ama aslında, her şey o kadar derindi ki, bir kelimeyi anlamak, tüm bir dünyayı keşfetmek gibiydi. Kendi içimde bir kayıp, bir buluş, bir yolculuk…